Chartres Katedrali, Fransa'nın Chartres kentindeki Notre-Dame adıyla da bilinen Gotik katedraldir. Mimari düzeni, taş heykelleri ve Orta Çağ vitrayları birlikte korunmuş önemli bir yapı topluluğu oluşturur. Meryem'e adanan katedral, Orta Çağ'da hac ziyaretlerinin yöneldiği merkezlerden biriydi; dinî işlevi ile sanat tarihindeki yeri birbiriyle bağlantılıdır.[1]
YAPIM EVRELERİ
Bugünkü yapıda farklı dönemlerin izleri görülür. Batı cephesinin önemli bölümleri ve Kraliyet Portali, 12. yüzyıldaki inşa faaliyetlerine aittir. 1194 yangınından sonra ana nef ve koro yeniden yapıldı; bu büyük çalışma yaklaşık 1220'de tamamlandı. Böylece daha eski cephe öğeleri, erken 13. yüzyılın geniş iç mekânıyla birleşti. Bu birleşim, katedrali tek tarihte yapılmış bir bina gibi değerlendirmemeyi gerektirir.[1][2]
MEKÂN VE HEYKEL
Yüksek taşıyıcılar, sivri kemerler ve tonozlar, iç mekânda güçlü bir düşey yönelim oluşturur. Koro çevresindeki çift dolaşım koridoru, farklı bölümler arasında geçiş sağlar. Girişlerdeki heykelli portaller ise yalnız kapı çerçeveleri değildir; figürler ve kabartmalar, dönemin dinî anlatılarını mimari yüzey üzerinde düzenler. Batı, kuzey ve güney girişleri, Gotik heykelin gelişimini karşılaştırmaya elverişlidir.[1][2]
VİTRAYLAR
Vitray topluluğunda 12. yüzyıldan kalan örneklerle yaklaşık 1200–1225 arasında üretilen geniş bir grup birlikte bulunur. Batı cephesindeki pencereler ve Mavi Meryem tasviri, açık ve ışığı geçiren mavi tonlarıyla tanınır. Daha sonraki pencerelerde koyu maviler, kırmızılar ve başka renklerle dengelenir. Vitraylar, figürlü anlatımları kadar ışığı dönüştürerek iç mekânın görünüşünü belirlemeleri bakımından da önem taşır.[2]