Chicago Konvansiyonu, uluslararası sivil havacılığın temel hukuki çerçevesini oluşturan ve 7 Aralık 1944'te imzaya açılan sözleşmedir. Resmî adı Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi'dir. 4 Nisan 1947'de yürürlüğe girmiş, Uluslararası Sivil Havacılık Örgütünün, yani ICAO'nun kalıcı kurumsal yapısının temelini oluşturmuştur.[1]
KAPSAMI
Sözleşme, devletlerin ülkeleri üzerindeki hava sahası egemenliğiyle birlikte uluslararası sivil havacılığa ilişkin kuralları düzenler. ICAO'nun kuruluşuna, organlarına ve sözleşmenin değiştirilmesine ilişkin hükümler de içerir. Uçuşların uluslararası niteliği, devletler arasında ortak kurallar ve iş birliği gerektirirken egemenlik ilkesi ulusal yetkinin hukuki çerçevesini korur.[1]
