Chuck Close (1940–2021), büyük ölçekli, fotoğraflardan yararlanılarak oluşturulmuş portreleriyle tanınan Amerikalı ressam ve baskı sanatçısıdır. Çalışmalarında kendi yüzünü, arkadaşlarını ve sanatçıları konu aldı. Whitney Amerikan Sanatı Müzesi, portrelerini fotogerçekçilikle ilişkilendirirken sistematik çalışma yöntemlerinin Minimalist ve Kavramsal sanatla da bağ kurduğunu belirtir. [1]
Yaşamı ve çalışma yöntemi
Close, Washington Üniversitesinde lisans eğitimi aldı; Yale’de lisansüstü eğitim gördü ve 1964–1965’te Fulbright bursuyla Viyana’da sanat eğitimi aldı. 1967’de New York’a taşındı ve fotoğraflarını temel alan büyük ölçekli portreler üretmeye başladı. İlk dönemindeki siyah-beyaz portrelerinde, fotoğrafı ızgaralara bölerek tuvale aktarma yönteminden yararlandı. Whitney’nin Phil portresi kaydı, sanatçının Philip Glass’ın fotoğrafını ızgaralı bir düzene göre büyüterek tuvale aktardığını açıklar. Yakından bakıldığında işaretler ve yüzey ayrıntıları, uzaktan bakıldığında ise bütünleşen bir portre algılanır. [1][2]
Teknikler ve üretimi
Close, 1970’te renkli resimler yapmaya başladı; sonraki çalışmalarında baskı, fotoğraf ve dokuma gibi farklı mecralara yöneldi. Whitney, bazı işlerinde küçük renkli işaretlerin bir araya gelerek yüz görüntüsü oluşturduğunu, 1978’den itibaren parmak izlerini de baskı işlerinde kullandığını aktarır. Ulusal Sanat Galerisi kayıtları, sanatçının suluboya, pastel, renkli kalem, yağlıboya, fotoğraf ve film gibi çeşitli araçlarla çalıştığını belirtir. [1][3]
1988’de yaşadığı omurilik damar rahatsızlığı hareket kabiliyetini ağır biçimde etkiledi. Whitney’ye göre Close, bu olaydan sonra çalışma yöntemlerini uyarladı ve üretimini sürdürdü. Sanatçının portreleri, fotoğrafik benzerliği büyütülmüş ölçekte aktarırken yüzeyin ızgara ve renk birimleriyle nasıl kurulduğunu da görünür kılar. [1][3]