Düz tepe, üst yüzeyi düz ya da az eğimli görünen bir yükseltiyi betimleyen genel bir ifadedir; tek başına belirli bir jeomorfolojik sınıfı veya oluşum sürecini tanımlamaz. Benzer siluetler farklı kayaç yapıları ve jeolojik süreçler sonucunda ortaya çıkabilir. Bu nedenle bir oluşumu yalnızca görünüşüne göre mesa, plato ya da başka bir yer şekli olarak adlandırmak her zaman mümkün değildir. [1][2]
Oluşumu ve özellikleri
Düz tepeli bazı yükseltiler, yataya yakın kaya katmanlarının aşınmasıyla biçimlenir. Çevredeki daha kolay aşınan malzemenin uzaklaşması ve dayanıklı bir üst katmanın kalması, düz bir zirve ile dik yamaçların oluşmasına katkıda bulunabilir. ABD Ulusal Park Servisi, platoların tektonik hareketler, volkanik süreçler ve su ya da buzulların aşındırması gibi farklı süreçlerle oluşabildiğini; aşınmanın büyük platoları daha küçük mesa biçimlerine ayırabildiğini belirtir. Dolayısıyla her düz tepeli yükseltiyi aynı oluşum açıklamasına indirgemek doğru değildir. [1]
Yakın yer şekillerinden ayrımı
Plato, çevresine göre yüksek, geniş ve görece düz bir alanı anlatır. Utah Jeoloji Araştırması’nın tanımında mesa, çevresinden yükselen, yalıtılmış, düz tepeli ve dik kenarlı bir biçimdir; butte ise benzer özelliklere sahip, genellikle mesa’dan daha küçük bir yükseltidir. Kurum bu ayrımı genişlik ve yükseklik ölçütleriyle açıklar. Bununla birlikte, “düz tepe” sözü bu terimlerin yerine geçen evrensel bir sınıflandırma değildir. [2]
Bir yerin bilimsel tanımlaması için yüzey biçiminin yanı sıra kaya katmanları, çevre topoğrafyası ve aşınma geçmişi incelenmelidir. Düz görünüş, tek başına insan yapımı düzleştirmeyi ya da belirli bir jeolojik kökeni kanıtlamaz. [1][2]
