Dava, bir hak veya hukuki talebin mahkeme önünde ileri sürülerek yargısal koruma istenmesidir. Özel hukuk yargılamasında talebi ileri süren taraf davacı, kendisine karşı talepte bulunulan taraf davalı olarak adlandırılır. Dava açılması iddianın doğruluğunu kendiliğinden kanıtlamaz; tarafların açıklamaları ve dayandıkları olgular yargılama içinde değerlendirilir.[1][2]
İSTENEN HUKUKİ KORUMA
Türk medeni yargılama hukukunda eda davası, karşı tarafın bir şeyi vermesini, yapmasını veya yapmamasını sağlayacak karar istemine yönelir. Tespit davası bir hak ya da hukuki ilişkinin varlığı veya yokluğu gibi konuların belirlenmesini amaçlar. İnşai dava ise hukuki durumun kurulması, değiştirilmesi veya sona erdirilmesine ilişkindir.[2]
TARAFLARIN DİNLENİLMESİ
Hukuki dinlenilme hakkı, tarafların yargılama hakkında bilgi sahibi olmasını, açıklama yapabilmesini ve iddialarını ispatlayabilmesini kapsar. Mahkemenin bu açıklamaları dikkate alması ve kararını gerekçelendirmesi gerekir. Dilekçelerde talep edilen sonuç, dayanak olaylar ve deliller belirtilir; böylece uyuşmazlığın konusu ile tarafların ne üzerinde anlaşamadığı ortaya konur.[2]
DELİLLER VE KARAR
İspat kuralları hangi olayın kim tarafından ve hangi araçlarla ortaya konacağını düzenler. Kanun belirli durumlarda özel ispat kuralları öngörebilir. Mahkeme, iddia ve savunmaları, delilleri ve uygulanacak hukuku değerlendirerek karar verir. Hükümde ulaşılan sonuçla birlikte hukuki gerekçeler yer alır. Karara karşı başvuru olanağı ve usulü ise yargılamanın türü ile ilgili kanun hükümlerine bağlıdır.[2]