David Hilbert (1862–1943), cebir, geometri ve matematiğin temelleri üzerine çalışmış Alman matematikçidir. Königsberg’de yetişti ve akademik çalışmalarını burada başlattı. 1895’te Göttingen Üniversitesi’ne geçti; meslek yaşamının geri kalanında bu kurumda ders verdi. Araştırmalarında problemlerin ortak yapısını ortaya çıkaran genel yöntemlere önem verdi.[1]
CEBİRSEL YÖNTEM
Değişmezler kuramındaki temel teoremi, sonlu bir üreteç kümesinin varlığını soyut bir yaklaşımla gösterdi. Kanıtın doğrudan hesaplanmış bir liste sunmadan varlık sonucuna ulaşması, dönemin alışılmış yöntemlerinden ayrılıyordu. Zahlbericht adlı 1897 tarihli çalışması ise cebirsel sayı teorisindeki önceki sonuçları bir araya getirirken yeni fikirler de ortaya koydu.[1]
AKSİYOMATİK GEOMETRİ
1899’da yayımlanan Grundlagen der Geometrie, geometrinin dayandığı varsayımları sistemli biçimde ele aldı. Amaç, önermelerin hangi başlangıç kabullerine bağlı olduğunu açıklığa kavuşturmaktı. Bu yaklaşım, matematiksel kavramları yalnız şekillerin sezgisel özellikleriyle değil, açıkça belirtilmiş ilişkiler ve çıkarım kurallarıyla inceleme anlayışını güçlendirdi. Hilbert’in etkisi farklı matematik dallarına yayıldı.[1]