Devlet, Platon’un adaletin ne olduğunu ve adil yaşamanın insan için neden iyi sayılacağını araştırdığı felsefi diyalogdur. Sokrates, Glaukon, Adeimantos ve Thrasymakhos gibi konuşmacılar aracılığıyla farklı görüşler sınanır. Eser, adaleti yalnızca dışarıdan görülen davranışlara veya kazanılan itibara indirgemeyen bir açıklama geliştirmeye çalışır. İdeal bir kent tasarımı, insan ruhunun düzenini daha geniş ölçekte incelemenin aracı olarak kullanılır. [1]
KENT VE RUH
Diyalogda ruhun akıl, atılganlık ve isteklerle ilişkili yönleri birbirinden ayrılır. Adalet, bu yönlerin uygun görevlerini yerine getirdiği düzenle bağlantılıdır. Kentteki yöneticiler, koruyucular ve üreticiler arasında kurulan ayrım da benzer bir düzen arayışını yansıtır. Filozofların yönetimi düşüncesi, yönetimin bilgi ve iyiye ilişkin kavrayış gerektirdiği savına dayanır. [1]
EĞİTİM VE BİLGİ
Eserde eğitim, matematiksel düşünme, şiir, taklit ve farklı yönetim biçimleri tartışılır. Güneş, bölünmüş çizgi ve mağara benzetmeleri, görünüş ile bilgi arasındaki ilişkiyi açıklamak için kullanılır. Bu tartışmalar, siyaset tasarımından ayrı duran ekler değildir: kişinin neyi iyi saydığı ve nasıl öğrendiği, hem kendi yaşamını hem de ortak yönetimi biçimlendirir. Devlet böylece ahlak, bilgi ve siyaseti bağlantılı sorunlar olarak ele alır. [1]