Diplomatik nota, devletlerin dışişleri kurumları ile diplomatik temsilcilikleri arasında kullanılan resmî yazışma araçlarından biridir. Bir görüşün, isteğin veya bildirimin karşı tarafa kurumsal biçimde iletilmesini sağlar. Diplomatik iletişimin yazılı niteliği, açıklamanın hangi makamdan geldiğini ve hangi konuyu kapsadığını belirginleştirir; nota, bu iletişim içindeki belirli belge biçimlerinden biri olarak değerlendirilir.[1]
DİLİ VE BİÇİMİ
İsviçre Dışişleri Bakanlığının diplomasi sözlüğünde açıklanan nota biçimi üçüncü kişi ağzıyla yazılır. Büyükelçilik ya da bakanlık, metinde kendi kurumsal adıyla anılır; başlangıçta ve sonda diplomatik nezaket ifadeleri bulunur. Bu anlatım, belgeyi kişisel bir mektuptan ayırır. Nezaket kalıpları ise notanın konusundan ayrı bir biçim özelliğidir ve metinde bildirilen görüşün olumlu olduğu anlamına gelmez.[1]
KULLANIM ALANLARI
Notalar yalnızca devletler arasındaki itirazların aktarılmasına ayrılmış belgeler değildir. Örneğin Avustralya'nın protokol kılavuzu, diplomatik temsilcilik veya konsolosluk açılması talebinin bir nota ile iletilmesini öngörür. Böyle bir yazıda kuruluş amacı, görevler, zamanlama ve personel gibi bilgiler yer alabilir. Temsilciliğin kapanış tarihinin bildirilmesi de aynı resmî iletişim aracının kullanımına örnektir.[2]
DİĞER DİPLOMATİK BELGELERLE İLİŞKİSİ
Diplomatik girişim, sözlü veya yazılı biçimde yapılabilen daha geniş bir işlemdir; bilgi talebi, müzakere önerisi veya protesto içerebilir. Bir muhtıra ya da hatırlatma belgesi ise bir sorunun temel olgularını özetleyerek notaya eşlik edebilir. Dolayısıyla notanın biçimi, ilettiği siyasal talep ve beraberindeki açıklayıcı belgeler aynı şey değildir; her biri iletişimin farklı bir yönünü oluşturur.[1]