Doğal kaynak, doğada bulunan ve insanlar için ekonomik, besinsel, estetik, rekreasyonel veya başka yararlar sağlayan varlık ve stokları ifade eder. Kavram yalnız yer altından çıkarılan maddelerle sınırlı değildir. Su, toprak, orman, balıkçılık ve enerji kaynakları da doğal kaynaklar kapsamında değerlendirilir.[1]
YENİLENEBİLİRLİK
Kaynaklar yenilenebilir ve yenilenemez olarak sınıflandırılabilir. Tarım, orman ve balıkçılıktan elde edilen bazı kaynaklar, kullanımın yenilenme kapasitesini aşmaması koşuluyla tekrar oluşabilir. Jeolojik yataklardan çıkarılan metaller ve çeşitli mineraller ise yenilenemez kaynaklar arasında yer alır. Yenilenebilirlik, bir kaynağın sınırsız kullanılabileceği anlamına gelmez; kullanımın hızı ile doğal yenilenmenin hızı birlikte değerlendirilir.[2]
KULLANIM VE ÇEVRE
Doğal kaynaklar ekonomiye ham madde olarak girer ve farklı ürünlere dönüştürülür. Çıkarma, işleme ve kullanım süreçleri atık, emisyon veya malzeme kayıpları oluşturabilir. Bu nedenle kaynakların değerlendirilmesi yalnız mevcut miktarların sayılmasıyla sınırlı değildir. Hangi kaynağın ne hızla kullanıldığı ve kullanımın çevresel sonuçları da incelenir. Yenilenebilir ve yenilenemez kaynak ayrımı, malzeme akışlarının ve uzun dönemli kaynak gereksinimlerinin değerlendirilmesinde temel bir çerçeve sağlar.[2]