Elektronik ticaret, mal veya hizmetlerin bilgisayar ağları üzerinden, sipariş vermek ya da almak için özel olarak tasarlanmış yöntemlerle alınıp satılmasıdır. OECD'nin 2025'te güncellediği istatistiksel tanımda belirleyici unsur siparişin verilme biçimidir. Ödemenin ve ürünün son tesliminin çevrim içi yapılması zorunlu değildir.[1]
KAPSAMA GİREN İŞLEMLER
Bir internet sitesinden sipariş edilen ve daha sonra kurye tarafından teslim edilen kitap elektronik ticarete örnektir. Siparişin uygulamadan verilmesi ve ödemenin teslim sırasında yapılması da aynı temel ölçüt çerçevesinde değerlendirilebilir.[1]
- İnternet siteleri ve uygulamalardaki sipariş sistemleri.
- İşletmeler arasında elektronik veri değişimiyle verilen siparişler.
- Bilgisayar ağları üzerinden sipariş edilen dijital içerik veya yazılım abonelikleri.[1]
İşlem, işletmeler, bireyler, haneler veya kamu kuruluşları arasında gerçekleşebilir. Bu nedenle elektronik ticaret yalnızca bireysel tüketicilerin internet mağazalarından alışveriş yapmasıyla sınırlı değildir.[1]
TANIMIN SINIRLARI
OECD çerçevesinde telefon görüşmeleri, faks ve elle yazılan mesajlarla verilen siparişler kapsam dışında tutulur. Fiziksel satış noktasındaki kiosk veya QR kod gibi mekanizmalar da tanımdaki uzaktan sipariş ölçütü bakımından ayrıca ayrılır. Bir işlemde dijital araç bulunması, tek başına elektronik ticaret sayılması için yeterli değildir.[1]
İSTATİSTİKSEL AMAÇ
Tanım, ülkeler arasında karşılaştırılabilir veriler üretilmesini amaçlar. Hukukî düzenlemelerde kullanılan tanımların kapsamı farklı olabilir. Bu yüzden bir istatistiğin yorumlanmasında sipariş kanalı, kapsanan taraflar ve kullanılan tanımın sürümü belirtilmelidir.[1]