Elo sıralama sistemi, oyuncuların geçmiş karşılaşma sonuçlarından hareketle göreli güçlerini sayısal puanlarla ifade eden derecelendirme yaklaşımıdır. Adını sistemi geliştiren Arpad Elo'dan alır. İlk olarak satranç için geliştirilmiş, ABD Satranç Federasyonu tarafından 1960'ta, Uluslararası Satranç Federasyonu tarafından 1970'te benimsenmiştir. Puan, yalnızca galibiyet sayısını değil, karşılaşılan rakiplerin gücünü de hesaba katar.[1]
BEKLENEN SONUÇ
İki oyuncunun puan farkı, karşılaşmadan beklenen skorun hesaplanmasında kullanılır. Daha yüksek puanlı oyuncudan daha büyük bir skor payı beklenir. FIDE'nin açıklayıcı örneğinde iki yüz puanlık üstünlük, yaklaşık yüzde yetmiş beşlik beklenen skora karşılık gelir. Bu, her maçın kazanılacağı anlamına gelmez; beraberliklerin de bulunduğu karşılaşmalar boyunca beklenen puan oranını anlatır.[1]
PUANIN DEĞİŞMESİ
Elde edilen skor beklentiyi aşarsa puan yükselir, beklentinin altında kalırsa düşer. Değişimin büyüklüğünde K adı verilen gelişim katsayısı kullanılır. Temel güncelleme düşüncesi, gerçek skorla beklenen skor arasındaki farkın bu katsayıyla çarpılmasıdır. Satrançta galibiyet bir, beraberlik yarım, yenilgi sıfır skor puanı olarak değerlendirilir. Resmî uygulamalar başlangıç puanları ve ek düzeltmeler için ayrıca kurallar içerebilir.[2][3]
UYGULAMALARIN KARŞILAŞTIRILMASI
Elo yaklaşımı farklı spor dallarında da kullanılmıştır; ancak her kurumun hesaplama ayrıntıları aynı olmak zorunda değildir. Örneğin US Chess algoritması farklı oyun süreleri ve çevrim içi karşılaşmalar için ayrı puan sistemleri tanımlar. Bu nedenle bir puan yorumlanırken hangi oyuncu topluluğuna, oyun türüne ve hesaplama düzenine ait olduğu belirtilmelidir; sayı bağlamından bağımsız mutlak yetenek ölçüsü değildir.[1][3]