EmDrive, kapalı ve genellikle konik biçimli bir rezonans boşluğuna mikrodalga enerjisi verilerek itki üretildiği öne sürülen deneysel bir düzenektir. Tasarım, dışarıya itici madde püskürtmeden çalıştığını iddia ettiği için, raporlanan kuvvetlerin momentum korunumu ve bilinen elektromanyetik etkileşimlerle nasıl bağdaştığı temel bir tartışma konusudur. [1][2]
Tasarım ve ilk deneyler
Önerilen düzende mikrodalgalar kapalı boşlukta dolaşır; savunucuları boşluğun biçimi ve dalgaların duvarlarla etkileşiminin net kuvvet oluşturabileceğini ileri sürmüştür. NASA Eagleworks ekibinin 2016’da yayımladığı vakum deneyinde, belirli bir güç ve rezonans kipinde küçük kuvvetler ölçüldüğü bildirildi. Makale, bu bulguları deney düzeneğinin kendi sınamaları içinde raporladı; ölçüm, itkisiz bir motorun fiziksel mekanizmasını tek başına doğrulamış değildir. [1]
Bağımsız ölçümler ve değerlendirme
Ölçülen kuvvetlerin gerçek itki olup olmadığını belirlemek zordur: ısıl sürüklenme, mekanik yükler, elektrik akımları ve ölçüm sistemine uzanan bağlantılar yanıltıcı sinyaller yaratabilir. Dresden Teknik Üniversitesindeki ekip, karşıdengelemeli bir sarkaç düzeneği ve pille besleme gibi önlemler kullanarak farklı frekans ve kiplerde sınamalar yaptı. Araştırmacılar EmDrive’a bağlanabilecek itki saptamadıklarını ve ölçümlerinin önceki sonuçlara güçlü sınırlar koyduğunu bildirdi. [2]
Bu deneysel literatür, EmDrive iddiasının kanıtlanmış bir itki teknolojisi olduğu sonucunu desteklemez. Bir deneyde sinyal görülmesi ile etkinin bağımsız biçimde tekrarlanması ve mevcut fizik çerçevesinde açıklanması ayrı ölçütlerdir. Mevcut kaynaklar, söz konusu tasarıma ilişkin olumlu erken ölçüm raporları ile daha sonra bildirilen negatif sonuçları gösterir; pratik bir uzay motoru olarak işlediğini doğrulamaz. [1][2]