Erwin Schrödinger (1887–1961), dalga mekaniğinin geliştirilmesinde temel rol oynamış Avusturyalı fizikçidir. Viyana’da doğdu ve fizik öğrenimi gördü. 20. yüzyılın başında atomların davranışını açıklamak için geliştirilen kuantum kuramına, diferansiyel denklemlere dayanan bir yaklaşım kazandırdı.[1]
DALGA DENKLEMİ
Schrödinger, Louis de Broglie’nin madde dalgaları düşüncesinden hareketle araştırmalar yaptı. 1926’da yayımladığı çalışmalarda kendi adıyla anılan dalga denklemini ortaya koydu. Zamana bağlı biçimi, bir kuantum sisteminin dalga fonksiyonunun nasıl değiştiğini ifade eder. Denklemde sistemin enerjisini temsil eden Hamilton işleci belirleyici rol oynar.[1]
KUANTUM KURAMINDAKİ YERİ
Dalga mekaniği, Heisenberg’in matris mekaniğinden farklı matematiksel araçlar kullanıyordu. Schrödinger, iki yaklaşımın uygun koşullar altında aynı fiziksel sonuçları verdiğini gösteren ilişkiyi de inceledi. 1927’de Berlin’de Planck’ın görevini üstlendi. 1933 Nobel Fizik Ödülü’nü Paul Dirac ile paylaştı. Çalışmaları, atomik sistemlerin enerji düzeyleri ve durumlarının hesaplanması için temel yöntemler sağladı.[1]