Eskrim, iki sporcunun belirli kurallar altında silahlarıyla rakibe geçerli vuruş yapmaya çalıştığı bir mücadele sporudur. Modern eskrimde epe, flöre ve kılıç olmak üzere üç silah dalı bulunur. Dallar, kullanılan silahın özelliklerinin yanında geçerli hedef alanı ve vuruşların değerlendirilmesi bakımından da ayrılır. Müsabakalarda elektronik vuruş kayıt sistemleri ve hakem değerlendirmesi birlikte kullanılır.[1]
ÜÇ SİLAH DALI
Epede silahın ucuyla yapılan vuruşlar geçerlidir ve bütün vücut hedef alanı sayılır. Flörede de uçla vuruş yapılır, ancak geçerli hedef alanı gövdeyle sınırlıdır. Kılıçta silahın ucunun yanında kesici kenarıyla yapılan vuruşlar da puan getirebilir; hedef bölgesi belin üstündeki alanları kapsar.[1]
Flöre ve kılıçta hücum önceliğine ilişkin kurallar, iki tarafın vuruşlarının değerlendirilmesinde rol oynar. Epede aynı öncelik sistemi uygulanmaz ve belirli koşullarda iki sporcu da puan alabilir. Bu ayrımlar, dalların taktiklerini etkiler. Rakibin mesafesini izlemek, hücuma başlamak, saldırıyı savuşturmak ve karşılık vermek eskrim mücadelesinin birbirine bağlı parçalarıdır.[1]
TARİHSEL GELİŞİM
Modern eskrim, Avrupa'daki kılıç kullanımı ve silah eğitimi gelenekleri içinden gelişmiştir. On sekizinci yüzyılda eskrimin sportif yönünün öne çıkması, öğretim kurumları ve yazılı teknik açıklamalarla birlikte ilerlemiştir. Koruyucu maskenin geliştirilmesi de alıştırmaların ve tekniklerin dönüşümünde önemli bir aşama olmuştur.[2]
Eskrim, 1896 Atina Oyunları'ndan beri modern Olimpiyat programında yer alan sporlardandır. İlk oyunlarda flöre ve kılıç müsabakaları düzenlenmiş, epe 1900 Paris Oyunları'nda programa katılmıştır. Tarihsel silah geleneklerinin spor kurallarına dönüşmesi, eskrimi ortak bir yarışma düzeni içinde yapılan teknik ve taktik bir karşılaşma hâline getirmiştir.[2]