Etnografya, insanların gündelik yaşamlarını, ilişkilerini ve kültürel anlamlarını kendi toplumsal ortamları içinde inceleyen araştırma yaklaşımıdır. Terim, hem alan araştırmasını hem bu araştırmadan doğan yazılı anlatıyı belirtebilir. Araştırmacı, insanların ne yaptığını ve yaptıklarını nasıl anlamlandırdığını birlikte ele alarak bağlama dayalı bir açıklama oluşturmaya çalışır.[1]
KATILIMLI GÖZLEM
Etnografik çalışmanın temel yöntemlerinden biri, araştırılan topluluğun yaşamına belirli süre katılırken sistemli gözlem yapmaktır. Görüşmeler, alan notları ve uygun koşullarda görsel veya sesli kayıtlar bu süreci destekleyebilir. Uzun süreli yakınlık, ilk bakışta sıradan görünen uygulamaların önemini fark etmeyi sağlar. Söylenenlerle fiilen yapılanlar arasındaki farklılıklar da araştırmanın verileri arasında değerlendirilir.[1]
ARAŞTIRMA ALANLARI
Etnografya yalnız uzak bölgelerde yaşayan küçük topluluklarla sınırlı değildir. Bir işyeri, okul, mahalle, dinî topluluk veya kent içindeki grup da araştırma alanı olabilir. Sosyolojide araştırmacının topluluğun gündelik düzenine yerleşmesi, üyelerin kendilerini ve toplumsal konumlarını nasıl gördüklerini anlamaya yardımcı olur. Çalışmanın kapsamı, seçilen ortam ve araştırma sorusuyla birlikte belirlenir.[2]
YORUMLAMA VE ARAŞTIRMACININ KONUMU
Etnografik bilgi, gözlenen ayrıntıların basit bir listesinden oluşmaz; ilişkilerin ve uygulamaların daha geniş bağlam içinde yorumlanmasını gerektirir. Araştırmacının ön kabulleri ve toplulukla kurduğu ilişki, neyi fark ettiğini etkileyebilir. Bu nedenle kendi konumunu sorgulaması, yöntemsel değerlendirmenin parçasıdır. Katılımcıları koruyan uygun araştırma düzeninin kurulması da veri toplamanın yanında gözetilir; bir topluluk hakkında yakın bilgi edinmek, her gözlemi bütün toplumlara genelleme hakkı vermez.[1][2]