Felix Bloch (1905–1983), katıların kuantum kuramı ve nükleer manyetik ölçüm yöntemleri üzerinde çalışan İsviçre doğumlu fizikçidir. 1952 Nobel Fizik Ödülü'nü, atom çekirdeklerinin manyetik özelliklerinin hassas biçimde incelenmesini sağlayan araştırmaları nedeniyle Edward Purcell ile paylaştı. Bilimsel çalışmalarının yanı sıra CERN'in ilk genel müdürü olarak da görev yaptı.[1][2]
EĞİTİMİ VE ARAŞTIRMA YAŞAMI
Zürih'te doğan Bloch, ETH'de mühendislik öğrenimine başladı; bir yıl sonra matematik ve fizik alanına yöneldi. 1928'de Leipzig Üniversitesinde doktorasını tamamladı. Tezi, kristallerdeki elektronların kuantum mekaniği ve metallerde elektrik iletiminin açıklanmasıyla ilgiliydi. Bu çalışma, maddelerin mikroskobik özellikleriyle gözlenen elektrik davranışını ilişkilendiren araştırmalarının başlangıcını oluşturdu.[2]
1933'te Almanya'da Nazilerin iktidara gelmesinin ardından ülkeden ayrıldı. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşerek Stanford Üniversitesinde çalıştı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Los Alamos'ta atom enerjisi, ardından Harvard'da radar araştırmalarına katıldı. Savaş sonrasında Stanford'daki temel fizik çalışmalarına döndü.[1][2]
NÜKLEER MANYETİK ÖLÇÜMLER
Bloch ile Purcell'in 1946'da geliştirdikleri yöntemler, manyetik alan içindeki atom çekirdeklerinin radyo dalgalarına verdiği yanıtın hassas biçimde ölçülmesine dayanıyordu. Çekirdeklerin özelliklerine bağlı frekansların belirlenmesi, farklı maddelerin bileşimlerinin araştırılmasına yeni olanaklar sağladı. Nobel Ödülü bu ölçüm yöntemleri ve bunlarla bağlantılı keşifler için verildi.[1]
CERN'DEKİ GÖREVİ
Bloch, Ekim 1954'te CERN genel müdürlüğünü üstlendi. Ağustos 1955'te görevini Cornelis Jan Bakker'e bırakarak Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bilimsel çalışmalarına yoğunlaşmayı tercih etti. Böylece kariyeri, temel fizik araştırmaları ile yeni bir uluslararası araştırma kurumunun kuruluş dönemini bir araya getirdi.[2]