Film afişi, bir sinema filmini tanıtmak için görüntü ve yazıyı bir araya getiren grafik tasarım ürünüdür. Filmin içeriğine ilişkin ipuçları verirken izleyicide merak uyandırmayı amaçlar. Bir yapıtın bütün öyküsünü aktarmak yerine belirli yüzleri, sahneleri veya görsel çağrışımları öne çıkarabilir. Bu nedenle afiş, film ile seyirci arasındaki ilk karşılaşmalardan biridir.[1]
TASARIM VE TANITIM
Afişteki görüntünün seçimi, renkler ve yazıların yerleşimi filmin nasıl sunulduğunu etkiler. Londra'daki Academy Cinema için Peter Strausfeld'in hazırladığı afişler, tanıtım malzemesinin sinema salonuna da belirgin bir görsel kimlik kazandırmasına örnektir. Salon, hazır dağıtım afişlerini kullanmak yerine kendi tasarımlarını üretmiş; Strausfeld'in linol baskı çalışmaları sokakta ve metroda tanınabilir bir üslup oluşturmuştur.[2]
TARİHSEL GELİŞİM
Film afişlerinin kentlerde görünmesi, sinematografın on dokuzuncu yüzyıl sonundaki yayılışıyla ilişkilidir. Berlin Devlet Müzelerinin afiş tarihi sergisi, sessiz sinema döneminin anlatımlı taş baskılarından 1960'ların belirgin grafik tasarımlarına ve sayısal ortamla ilişkili örneklere uzanan değişimi ele alır. Bu gelişim, afişlerin yalnızca filmlerin konusunu değil, farklı dönemlerin baskı tekniklerini ve tasarım anlayışlarını da yansıttığını gösterir.[1]
YORUMLAMA ÖRNEĞİ
Strausfeld'in Yedi Samuray için yaptığı yeniden gösterim afişi, filmden alınan bir görüntüyü yeni bir tasarıma dönüştürür. Toshiro Mifune'nin yüzü belirgin renk alanları ve güçlü karşıtlıklarla vurgulanır; atlı figürler filmin başlığına görsel bir karşılık verir. Bu örnekte afiş, hazır bir fotoğrafın basılmasından öte, hareket ve heyecan duygusunu tek bir yüzeyde yeniden kuran bağımsız bir yorumdur.[2]