Floresans, bir maddenin elektromanyetik ışınımı soğurmasının ardından ışık yayması ve bu yayımın esas olarak ışınlama sürerken gerçekleşmesidir [1]. Bazı atomlar ve moleküller bu olayı gösterebilir. Floresans, ışık soğurulmasıyla uyarılan moleküllerin enerji durumları arasındaki geçişlerle ilişkilidir. Uyarılma sona erdiğinde yayım genellikle çok kısa sürede kesilir; bu özellik floresansı daha uzun sürebilen fosforesanstan ayırır [1][2].
Işık soğurulması ve yayımı
Bir molekül gelen ışığın enerjisini soğurunca uyarılmış bir duruma geçebilir. Ardından enerjisinin bir kısmını çevresine ışık yaymadan aktarabilir ve temel duruma dönerken foton yayabilir. Birçok maddede yayılan ışığın dalga boyu, soğurulan ışığınkinden daha uzundur; bu fark Stokes kayması olarak bilinir. Ancak bu genel eğilim her koşulda aynı olmayabilir [2]. Floresans sinyalinin özellikleri maddenin yapısına ve ölçüm koşullarına bağlıdır.
Ölçüm ve kullanım
Floresans ölçümünde numune belirli ışıkla uyarılır, ardından yayılan ışığın dalga boyu veya şiddeti kaydedilir. Spektroskopide bu ölçümler maddelerin özelliklerini incelemek ve örnekler arasındaki değişimleri belirlemek için kullanılabilir. Floresan mikroskopide ise ışık yayan boyalar veya moleküler işaretleyiciler hücredeki belirli yapıları görünür kılmaya yardımcı olur [2]. Çevre çalışmalarında, sudaki çözünmüş organik maddeler ve bazı kirleticiler için floresans ölçümleri uygulanabilir; USGS yöntemi, alan ölçümlerinin sınırlılıklarını ve kalite güvencesi gereksinimlerini de açıklar [3]. Sonuçların güvenilir yorumu için uyarma ve algılama koşulları ile cihazın kalibrasyonu dikkate alınmalıdır [3].