Franklin Pierce (1804–1869), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1853–1857 arasında görev yapan on dördüncü başkanıdır. New Hampshire'ın Hillsborough kasabasında doğdu; Bowdoin College'da öğrenim gördü ve hukukçu oldu. Eyalet meclisinde, federal Temsilciler Meclisinde ve Senatoda görev yaptı. Meksika–Amerika Savaşı'na katıldıktan sonra 1852'de Demokrat Partinin başkan adayı olarak seçimi kazandı.[1]
BATIYA GENİŞLEME VE KÖLELİK
Pierce yönetimi, 1850 Uzlaşması'nın kölelik konusundaki bölünmeleri yatıştırabileceği beklentisiyle başladı. Ancak yeni toprakların statüsü üzerindeki anlaşmazlıklar büyüdü. Güneyden geçecek bir demiryolu güzergâhı düşüncesiyle bağlantılı olarak Meksika'dan, bugünkü güney Arizona ve New Mexico'nun bir bölümünü kapsayan topraklar satın alındı.[1]
Kansas–Nebraska Yasası, yeni bölgelerde kölelik kararını yerleşimcilere bırakırken Missouri Uzlaşması'nın sınırlamalarını kaldırdı. Kansas'a kölelik yanlısı ve karşıtı grupların yönelmesi, denetim mücadelesini şiddetli çatışmalara dönüştürdü. Pierce'ın izlediği politikalar, kuzeyde güneyli kölelik çıkarlarını desteklediği eleştirilerini güçlendirdi. Küba'nın İspanya'dan satın alınması yönündeki girişimleri de bu çerçevede tartışıldı. Demokratlar onu ikinci dönem için aday göstermeyerek James Buchanan'a yöneldi. Pierce görevinden sonra New Hampshire'a döndü; başkanlığı, İç Savaş öncesindeki bölgesel kutuplaşmanın arttığı yıllardan biri olarak anılır.[1]