Görünür ışık astronomisi, Gök cisimlerinin insan gözünün algılayabildiği yaklaşık 380-700 nanometre dalga boylarındaki ışıkla incelenmesidir. Klasik teleskop astronomisinin temelini oluştursa da günümüzde elektronik algılayıcılar ve sayısal tayfölçerlerle yürütülür [1]
GELİŞİMİ VE ÖZELLİKLERİ
Mercekli ve aynalı teleskoplar ışığı odaklar; CCD algılayıcılar gelen fotonları elektrik sinyaline dönüştürür. Görüntüleme gökcisimlerinin konumunu ve biçimini, tayfölçümü ise sıcaklık, kimyasal bileşim, hız ve manyetik alan gibi fiziksel özellikleri belirlemeye yardımcı olur [1]
ÖNEMİ VE DEĞERLENDİRME
Dünya atmosferi görünür ışığın önemli bölümünü geçirdiği için yer tabanlı gözlemevleri verimlidir; ancak atmosferik türbülans görüntüyü bozar. Uyarlanabilir optik sistemler ve uzay teleskopları bu sınırlamayı azaltır. Görünür bölge verileri, kızılötesi, morötesi ve radyo gözlemleriyle birleştirildiğinde daha bütünlüklü yorumlanır Görünür ışık astronomisi hakkında doğru değerlendirme, kavramın sınırlarını, tarihsel bağlamını ve uygulama ya da ölçüm koşullarını birlikte dikkate alır. [2]