Gülseren Engin (1946 doğumlu), öykü, roman ve tiyatro alanlarında eser veren Türk hekim ve yazardır. İstanbul'da doğdu; çocukluğu ile gençliği Ankara'da geçti. Edebî çalışmalarında gündelik yaşamın görünmeyen çatışmalarını ve tarihsel kırılmaların insanların yaşamında bıraktığı izleri ele aldı.[1]
HEKİMLİK VE YAZARLIĞA BAŞLANGIÇ
1971'de Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesini bitirdi. Hacettepe Üniversitesindeki uzmanlık eğitimini 1978'de tamamlayarak patolog oldu. Türkiye'nin farklı bölgelerinde ve Almanya'da hekimlik yaptı. İlk öyküsü 1965'te yayımlandı; edebî üretimini mesleki çalışmalarının yanında sürdürdü. Şiir, çocuk edebiyatı, gezi yazısı ve anı da ilgilendiği türler arasındaydı.[1][2]
ÖYKÜ KİTAPLARI VE ÖDÜLLERİ
İlk kitabı Yorgun Konak 1989'da çıktı. Sevginin Masalı ve Kaçış Düşleri bunu izledi. Ömer Seyfettin Öykü Yarışması'nda 1993'te ikincilik, 1994'te özel ödül aldı. Sıradan Öyküler dosyasıyla 1998 Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü, Bozgun Dönemeci ile 2001 Orhan Kemal Öykü Yarışması birinciliğini kazandı.[2]
Sıradan Öyküler ile Bozgun Dönemeci'deki metinler 2002'de Geç Kalan Öyküler adı altında bir araya getirildi. Engin'in öykülerinde sıradan görünen kişilerin alışkanlıkları, duygusal gerilimleri ve çevreleriyle ilişkileri öne çıkar. Böylece olayların dışarıdan görünen yüzüyle kişilerin kendi deneyimleri arasındaki farklılık, anlatının önemli bir parçası olur.[1][2]
TARİHSEL ROMANLARI
2001'de yayımlanan ilk romanı Cehennemde Bir Ada, İkinci Dünya Savaşı dönemini ve İstanbul'a sığınan insanların yaşamlarını konu edinir. Yorgun ve Yaralı ile İzmir çevresindeki tarihsel olaylara yönelen Smyrna romanları da eserleri arasındadır. Romanlarında savaş ve siyasal değişim, kişisel ilişkilerin geliştiği toplumsal ortamı oluşturur.[1]