Gülten Dayıoğlu, çocuk ve gençlik edebiyatı alanında roman, öykü ve gezi kitapları yazan Türk yazardır. Öğretmenlik deneyimi, eserlerinin gelişiminde önemli rol oynamıştır. Fadiş, Dünya Çocukların Olsa ve Işın Çağı Çocukları, farklı yaş gruplarına yönelik kitapları arasındadır.[1][2]
EĞİTİMİ VE ÖĞRETMENLİĞİ
1935'te Kütahya'nın Emet ilçesinde doğdu. İstanbul Atatürk Kız Lisesini bitirdi; bir süre İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde okudu. Dışarıdan sınavlara girerek ilkokul öğretmeni oldu. On beş yıl sürdürdüğü öğretmenlikten 1977'de ayrıldı.[2]
İlk öyküsü Bahçıvanın Oğlu, 1950'de Afyon'daki bir gazetede yayımlandı. Öğretmenliği sırasında öğrencilerine anlattığı öykülere gösterilen ilgi ve çocuk kitaplarına duyulan gereksinim, bu alanda yazmasını teşvik etti. 1971'de yayımlanan Fadiş, ilk romanıdır; çocukluk deneyimlerinden izler taşır.[1]
ESERLERİNİN ÖZELLİKLERİ
Dayıoğlu'nun eserlerinde aile sorunları, göç, eğitim ve çocukların güçlükler karşısında geliştirdiği dayanışma öne çıkar. Sevgi ve umut, anlatılarının belirgin temalarıdır. Dört Kardeştiler, Yurdumu Özledim ve Yeşil Kiraz gibi romanlarının yanında bilimsel gelişmelerden yararlanan kurgular da yazdı.[1]
Gezi kitaplarında farklı ülkelerde gördüğü yaşam biçimlerini ve yerleri genç okurlara aktardı. Yurt dışındaki işçi çocuklarının eğitimiyle ve Türkiye'deki ilköğretim sorunlarıyla ilgilendi; bu konulardaki yazıları Cumhuriyet ve Milliyet gazetelerinde yayımlandı. Radyo ve televizyon oyunları da hazırladı.[2]
EDEBİYAT ALANINDAKİ GİRİŞİMLERİ
2007'de Gülten Dayıoğlu Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Vakfı kuruldu. Vakıf, nitelikli kitapların yazılmasını ve bu alandaki üniversite araştırmalarını desteklemek amacıyla ödüller düzenledi. Dayıoğlu, 2012 Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı'nın onur yazarı olarak seçildi.[2]