Güneş sisteminin merkezinde Güneş bulunur; gezegenler, Güneş’ten uzaklık sırasına göre Merkür’den Neptün’e dizilir. Aşağıdaki tabloda çaplar NASA’nın hacimsel ortalama çap ölçülerine, uzaklıklar ise yörünge yarı büyük eksenlerinin yaklaşık astronomik birim karşılıklarına dayanır. Yörüngeler elips olduğundan gezegenlerin Güneş’e uzaklığı yörünge boyunca değişir. [1][2]
Gezegenler ve temel ölçüler
Sıra | Gezegen | Genel sınıf | Güneş’e uzaklık (AB) | Çap (km)
1 | Merkür | Karasal | 0,39 | 4.879
2 | Venüs | Karasal | 0,72 | 12.104
3 | Dünya | Karasal | 1,00 | 12.756
4 | Mars | Karasal | 1,52 | 6.792
5 | Jüpiter | Gaz devi | 5,20 | 142.984
6 | Satürn | Gaz devi | 9,54 | 120.536
7 | Uranüs | Buz devi | 19,19 | 51.118
8 | Neptün | Buz devi | 30,07 | 49.528
AB, Dünya’nın Güneş’e ortalama uzaklığına dayalı astronomik birimdir. İçteki dört gezegen kayalık karasal gezegenlerdir. Dıştaki devlerin Jüpiter ve Satürn’ü gaz devi, Uranüs ve Neptün’ü buz devi olarak sınıflandırılır. Çap ölçüsü, küreyle aynı hacme sahip bir cismin çapını ifade eder; bazı dev gezegenlerde ölçüm bulut tepelerine kadardır. [1][2]
Sınıflandırma ve kapsam
Uluslararası Astronomi Birliği’nin 2006’da kabul ettiği tanımda Güneş çevresinde dolanma, yaklaşık küresel biçim ve yörünge çevresini temizlemiş olma ölçütleri yer alır. Bu sınıflandırmaya göre Plüton cüce gezegendir; sekiz gezegen listesine girmez. Tanım, gezegen bilimciler arasında tartışmasız değildir. [3]
Güneş sistemi yalnızca bu sekiz gezegenden oluşmaz: cüce gezegenler, gezegen uyduları, asteroitler ve kuyruklu yıldızlar da sistemin parçalarıdır. Tablodaki sıra ve boyut karşılaştırması, cisimlerin uzaydaki göreli uzaklıklarını ölçekli biçimde göstermez. [1][3]