Gazetecilik, kamuyu ilgilendiren olay ve olgular hakkında bilgi toplayan, bu bilgiyi doğrulayan ve anlaşılabilir biçimde yayımlayan mesleki faaliyettir. Haber üretimi, bir açıklamayı olduğu gibi aktarmaktan daha geniştir; açıklamanın kaynağını, bağlamını ve güvenilirliğini araştırmayı gerektirir. Kaynakların belirtilmesi, okuyucunun iddiaların dayanağını değerlendirmesine yardımcı olur.[1]
DOĞRULAMA VE BAĞIMSIZLIK
Yayın öncesi doğrulama, çıkar ilişkilerinin açıklanması ve editoryal kararların dış baskılardan korunması temel mesleki ilkelerdendir. Bir haberde bilinenlerle henüz açıklığa kavuşmamış noktalar ayrılmalıdır. Risklerin olduğundan büyük veya küçük gösterilmesi, kamuoyunun konuyu yanlış değerlendirmesine yol açabilir. Yayın kuruluşlarının kendi faaliyetleri bakımından da hesap verebilir olması beklenir.[1]
KAMUSAL İŞLEV
Gazetecilik, yurttaşların ortak sorunları tartışmasına ve karar vericilerin uygulamalarını incelemesine bilgi sağlar. Bu denetim yalnız hükümetleri değil, etkili özel kuruluşları da kapsar. Farklı görüşlerin görünür olması ve kişisel mahremiyet ile kamunun bilgi edinme gereksiniminin dengelenmesi önem taşır. Mesleki bağımsızlık, doğruluk ve etik sorumluluktan ayrı düşünülemez.[1]
