Georges Lemaître (1894–1966), evrenin genişlemesi üzerine çalışmalarıyla tanınan Belçikalı astronom ve kozmologdur. Charleroi'de doğdu. Matematik alanındaki ilk doktora çalışmasının ardından Cambridge'de Arthur Eddington ile modern yıldız astronomisi ve sayısal yöntemler üzerinde çalıştı. Daha sonra Harvard College Observatory'de Harlow Shapley'nin yanında araştırma yaptı ve Massachusetts Institute of Technology'de doktora öğrenimine devam etti.[1]
GENİŞLEYEN EVREN
1925'te Louvain Katolik Üniversitesinde ders vermeye başlayan Lemaître, 1927 tarihli makalesinde evrenin fiziksel olarak genişlediği düşüncesini ortaya koydu. Makale, gökadaların uzaklaşma hızlarını yarıçapı artan bir evren modeliyle ilişkilendiriyordu. Aynı yıl MIT'deki doktora tezini savundu ve Louvain'de profesör oldu. Çalışmasının İngilizce çevirisi Eddington'un desteğiyle 1931'de yayımlandı.[1]
Lemaître 1931'de genişleyen evrenin geçmişte özel bir başlangıç durumuna sahip olabileceğini savunarak “ilkel atom” düşüncesini geliştirdi. Bu yaklaşım, modern Büyük Patlama kozmolojisinin tarihsel öncüllerindendir. 1934'te Francqui Ödülü'nü aldı. İlerleyen yıllarda sayısal hesaplama ve programlamayla daha fazla ilgilendi; 1958'de üniversitesine ilk elektronik hesaplayıcı olan Burroughs E 101'in kazandırılmasını sağladı. Böylece kozmoloji araştırmalarının yanında bilimsel hesaplama altyapısının gelişimine de katkıda bulundu.[1]