Gerald Ford, Amerika Birleşik Devletleri'nin 1974–1977 arasında görev yapan otuz sekizinci başkanıdır. 1913'te Nebraska'nın Omaha kentinde doğdu ve Michigan'ın Grand Rapids kentinde büyüdü. Michigan Üniversitesindeki öğreniminin ardından Yale'de hukuk eğitimi aldı. İkinci Dünya Savaşı'nda donanmada görev yaptı. 1948'de Temsilciler Meclisine seçildi; 1965–1973 arasında Cumhuriyetçi azınlık liderliği görevini yürüttü.[1]
WATERGATE SONRASI BAŞKANLIK
Spiro Agnew'in istifasının ardından anayasanın yirmi beşinci değişikliği uyarınca başkan yardımcılığına getirildi. Richard Nixon'ın istifası üzerine 9 Ağustos 1974'te başkan oldu. Nixon'a tam af vermesi, Watergate sonrasındaki siyasal dönemin başlıca kararlarından biriydi. Başkan yardımcılığına Nelson Rockefeller'ı aday gösterdi ve zamanla kendi kabinesini oluşturdu.[1]
Ford'un yönetimi yüksek enflasyon, ekonomik durgunluk ve enerji sorunlarıyla karşılaştı. Önce enflasyonu sınırlamaya ağırlık verdi; durgunluk derinleşince ekonomiyi canlandıracak önlemlere yöneldi. Bütçe açığını büyüteceğini düşündüğü harcama tasarılarını veto etti. Dış politikada Sovyetler Birliği ile yumuşama sürecini sürdürdü ve Orta Doğu'da yeni bir savaşı önlemeye yönelik diplomatik girişimlerde bulundu. 1976'da Cumhuriyetçi Parti'nin adaylığını kazandı, ancak genel seçimde Demokrat Jimmy Carter'a yenildi.[1]