Giovanni Domenico Cassini (1625–1712), İtalya'da doğan ve çalışmalarını daha sonra Fransa'da sürdüren astronomdur. Fransızca Jean-Dominique Cassini adıyla da bilinir. Bologna'da Marquis Cornelio Malvasia'nın gözlem araçlarından yararlandı ve üniversitede görev yaptı. Güneş gözlemleri için San Petronio Kilisesi'ne yerleştirdiği meridyen düzeneğini kullandı; daha güçlü teleskoplarla gezegenlere ilişkin ölçümlerini geliştirdi.[1]
GEZEGEN GÖZLEMLERİ
Cassini, 1666'da Mars'ın dönme süresini yaklaşık 24 saat 40 dakika olarak hesapladı. 1668'de hazırladığı Jüpiter uydularının konum tabloları, Ole Rømer'in ışık hızının sonlu olduğunu araştırmasında kullanıldı. XIV. Louis'nin davetiyle 1669'da Paris'e gitti; Paris Gözlemevinin yöneticiliğini üstlendi ve 1673'te Fransız vatandaşlığına geçti.[1]
Satürn'ün Iapetus, Rhea, Tethys ve Dione uydularını keşfetti. 1675'te gezegenin halkalarında bugün Cassini Bölümü olarak adlandırılan aralığı belirledi. Halkaların tek bir katı yüzey yerine çok sayıda küçük cisimden oluşabileceğini öne sürdü. Gözlemlerindeki başarılarına karşın Dünya'nın şekli konusunda kutuplar yönünde uzamış bir biçimi savunması yanlıştı. 1712'de Paris'te öldü. Satürn sistemine 2004'te ulaşan ortak NASA, ESA ve ASI görevinin Cassini yörünge aracı onun adını taşıdı.[1]