Grekoromen güreş, rakibin belden aşağısına müdahalenin ve bacakların etkin biçimde hücum ya da savunmada kullanılmasının yasak olduğu güreş disiplinidir. Mücadele ağırlıklı olarak kollar, gövde ve üst beden tutuşlarıyla yürütülür. Bu kısıtlama, bacaklara yönelik tekniklerin kullanılabildiği serbest güreşten temel ayrımını oluşturur. Sporcular yaş ve ağırlık kategorilerine göre karşılaşır.[1]
MÜCADELENİN YAPISI
Amaç, rakibin iki omzunu mindere bastırarak tuş elde etmek veya uygulanan tekniklerle puan üstünlüğü sağlamaktır. Ayakta tutuş ve denge mücadelesi, rakibi kaldırma ve çevirme girişimleriyle birleşir. Yerdeki mücadelede de üst beden üzerinden kontrol kurulur. United World Wrestling’in büyükler için açıkladığı düzende karşılaşma, aralarında otuz saniye dinlenme bulunan üçer dakikalık iki devreden oluşur. Grekoromende sekiz puan fark teknik üstünlükle karşılaşmanın sona ermesini sağlar.[1]
OLİMPİYAT VE MİNDER
Disiplin, 1896 Atina Oyunları’nda ilk modern Olimpiyat programında yer almıştır. Uluslararası karşılaşmalarda mücadele alanının çapı dokuz metre olan güreş minderi kullanılır. Puanla sonuçlanan bir müsabaka ile tuş sonucu biten müsabaka farklı kazanma yollarıdır; puan toplamak her zaman rakibin iki omzunu yere bastırmayı gerektirmez. Tekniklerin geçerliliği ve karşılaşmanın sonucu hakem değerlendirmesiyle belirlenir.[1]