Grimm Masalları, Jacob ve Wilhelm Grimm'in derlediği Kinder- und Hausmärchen adlı masal koleksiyonunun yaygın Türkçe adıdır. İlk baskısı 1812 ve 1815'te iki cilt halinde yayımlandı. Sözlü anlatılarla yazılı kaynakları bir araya getiren derleme, halkbilimi çalışmalarında ve masalların edebî dolaşımında önemli bir yer edindi. Bugün bilinen metinler, farklı baskılarda yapılan düzenlemelerin sonucudur.[1][2]
DERLEME VE YENİDEN YAZIM
Grimm kardeşler, kaybolabileceğini düşündükleri anlatıları kaydetme amacıyla çalışıyordu. Bununla birlikte kitap, sözlü anlatıların hiçbir müdahale yapılmadan aktarılmış bir dökümü değildir. 1812 ile 1857 arasında çıkan yedi baskıda içerik ve üslup değişti. Özellikle Wilhelm Grimm, metinleri yeniden işleyerek daha geniş bir edebî okur kitlesine uygun bir anlatım geliştirdi. Bu yüzden farklı baskılar aynı masalın değişik biçimlerini içerebilir.[1]
KÜLTÜRLER ARASI KAYNAKLAR
Derleme Alman romantizmiyle bağlantılı olsa da anlatıların ilişkileri tek bir ülkeyle sınırlı değildir. Açıklama ciltlerinde başka geleneklerle karşılaştırmalar bulunur. Kırmızı Başlıklı Kız, Uyuyan Güzel ve Külkedisi gibi masallar ele alınırken Charles Perrault ve Fransız masal geleneğine de başvurulur. Bu karşılaştırmalar, benzer anlatıların farklı dillerde ve çevrelerde yeniden biçimlenebildiğini gösterir.[2]
BASKILARIN BELGE DEĞERİ
Kassel'de korunan, Grimm kardeşlerin kendi notlarını eklediği erken baskı nüshaları, derlemenin hazırlanışını incelemek için önemli belgelerdir. Sayfalardaki düzeltme ve ekler, yayımlanmış metnin ardındaki araştırma ve düzenleme sürecini görünür kılar. UNESCO Dünya Belleği çerçevesinde ele alınan bu nüshalar, masal koleksiyonunun yalnızca anlatılardan ibaret olmadığını; aktarım, karşılaştırma ve yeniden yazımın maddi izlerini de taşıdığını ortaya koyar.[2]