Grover Cleveland (1837–1908), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1885–1889 ve 1893–1897 dönemlerinde başkanlık yapan Demokrat siyasetçidir. Birbirini izlemeyen iki görev dönemi nedeniyle başkanlık sıralamasında yirmi ikinci ve yirmi dördüncü başkan olarak yer alır. New Jersey'de doğdu, New York eyaletinde büyüdü ve Buffalo'da avukatlık yaptı. 1881'de Buffalo belediye başkanlığına, ardından New York valiliğine seçilerek ulusal siyasette öne çıktı.[1]
İKİ BAŞKANLIK DÖNEMİ
İlk başkanlık seçiminde Demokratların yanı sıra Cumhuriyetçi adaydan uzaklaşan reform yanlılarının da desteğini aldı. Kamu kaynaklarının belirli ekonomik gruplara özel ayrıcalık sağlamasına karşı çıktı; çok sayıda bireysel emeklilik ve yardım tasarısını veto etti. Demiryollarına verilmiş toprakları inceletti ve federal demiryolu düzenlemesini başlatan Eyaletler Arası Ticaret Yasası'nı imzaladı.[1]
1888'de halkoyunda önde olmasına rağmen seçici kurulda Benjamin Harrison'a yenildi. 1892'de yeniden seçildiğinde ağır ekonomik bunalımla karşılaştı. Hazine altın rezervini korumaya ve gümüş alımını düzenleyen yasanın kaldırılmasına yöneldi. Chicago'daki demiryolu grevinde federal asker kullandı. Ekonomik politikaları partisinde muhalefet yarattı ve Demokratlar 1896'da William Jennings Bryan'ı aday gösterdi. Cleveland başkanlıktan sonra Princeton'a yerleşti ve yaşamının son dönemini burada geçirdi.[1]