Hakikat sonrası siyaset, kamuoyu ve siyasal kararların oluşumunda doğrulanabilir olguların duygusal çağrılar, kimlik bağlılığı ve kişisel inançlardan daha az etkili hâle geldiği iletişim ortamını anlatır. Kavram, siyasette yalanın yeni olduğunu değil, olgusal doğruluk ölçütünün ortak tartışmadaki ağırlığının zayıflamasını vurgular.[1]
OLUŞUM KOŞULLARI
Parçalanmış medya ortamı, kurumsal güven kaybı, kutuplaşma ve çevrimiçi ağlarda benzer görüşlerin sürekli tekrar edilmesi bu süreci besleyebilir. Bristol Üniversitesi'ndeki araştırma, yanlış bilginin etkisini yalnız bireysel bilişle açıklamanın yetersiz olduğunu; siyasal, teknolojik ve toplumsal bağlamın birlikte incelenmesi gerektiğini belirtir.[2] Hakikat sonrası söylem, yanlış bilgiyle aynı şey değildir; yanlış bilginin kimlik ve güç ilişkileri içinde işlev kazanmasına odaklanır.
DEMOKRATİK SONUÇLAR
Ortak olgu zemininin aşınması, politika seçeneklerinin kanıtla karşılaştırılmasını ve yöneticilerin hesap verebilirliğini zorlaştırabilir. Buna karşılık açık kaynak gösterme, bağımsız doğrulama, düzeltmelerin görünür kılınması ve medya okuryazarlığı tartışmayı güçlendirebilir. Open University, dijital platformların doğruluk denetimini aşan iletileri hızla çoğaltabildiğine dikkat çeker.[1]