Hermann Weyl (1885–1955), matematik ile kuramsal fizik arasında çalışmış Alman matematikçidir. Göttingen'de David Hilbert'in öğrencisi olarak 1908'de doktorasını tamamladı. Araştırmaları diferansiyel denklemler, geometri, sürekli gruplar ve matematiğin temelleri gibi alanlara yayıldı. Özellikle simetri kavramının matematiksel yapısını fiziksel kuramlarla ilişkilendirmesiyle tanınır. Zürich ve Princeton'daki çalışmaları, yirminci yüzyıl matematiğinin gelişiminde önemli yer tuttu. [1]
SİMETRİ VE FİZİK
Weyl, grup kuramının kuantum mekaniğine uygulanmasında belirleyici katkılar yaptı; 1928 tarihli grup kuramı ve kuantum mekaniği kitabı bu araştırma programını bir araya getirdi. Elektromanyetizma ile kütleçekimini ortak geometrik çerçevede açıklamaya da çalıştı. Bu girişimler tamamlanmış bir fizik kuramı olarak değil, matematiksel birleştirme arayışları içinde değerlendirilir. The Classical Groups ve Symmetry adlı eserlerinde simetriyi cebir, geometri, doğa ve sanatla birlikte ele aldı. Weyl'in yaklaşımı, aynı dönüşüm yapılarının farklı fiziksel ve geometrik durumlarda nasıl ortaya çıktığını göstermeye dayanıyordu. [1]