Hiciv, kişi, kurum veya toplumsal davranışlardaki kusurları alay, ironi, abartı ve tersine çevirme yoluyla eleştiren anlatım biçimidir. Şiir, tiyatro, roman, karikatür ve görsel-işitsel medyada kullanılabilir. Horatiusçu hiciv daha yumuşak ve gülümsetici, Juvenalisçi hiciv ise sert ve öfkelendirici üslupla ilişkilendirilir. [1]
KAPSAM VE ÖNEM
Hiciv yalnız güldürmeyi değil, eleştirilen düzenin çelişkilerini görünür kılmayı amaçlar. Etkisi okurun bağlamı ve göndermeleri tanımasına bağlıdır; ifade özgürlüğü, hakaret ve güç ilişkileriyle ilgili tartışmalara açıktır. Kavramın uygulamadaki sınırları, kullanılan ölçütlere ve tarihsel bağlama göre değişebilir; bu nedenle tanım, sınıflandırma ve örnekler ilgili alanın güncel bilimsel ya da kurumsal çerçevesiyle birlikte ele alınır. [1]