Hoover Barajı, ABD’de Arizona ile Nevada sınırında, Colorado Nehri’nin Black Canyon kesiminde yer alan beton kemer-ağırlık barajıdır. Colorado Nehri’nin suyunu depolamak, taşkınları denetlemek ve elektrik üretmek amacıyla geliştirilen Boulder Canyon Projesi’nin ana yapısıdır. Barajın gerisinde oluşan Mead Gölü, nehir havzasındaki su depolama sisteminin önemli bir parçasıdır. [1][2]
Planlama ve yapım
Federal hükümet barajın yapımını 1920’lerde planladı; inşaat sözleşmesi 1931’de Six Companies adlı şirketler ortaklığına verildi. Şantiye hazırlıkları ve nehrin geçici tünellere yönlendirilmesinin ardından barajın ilk betonu 6 Haziran 1933’te döküldü. Son beton 29 Mayıs 1935’te yerleştirildi. Başkan Franklin D. Roosevelt barajı 30 Eylül 1935’te törenle adadı; proje üzerindeki diğer çalışmalar bundan sonra da sürdü. İlk jeneratör 26 Ekim 1936’da işletmeye girdi. [1][2]
Baraj, betonun priz alırken açığa çıkardığı ısıyı uzaklaştırmak için birbirine geçen bloklar halinde döküldü. Betona gömülü çelik borulardan soğuk su geçirilerek soğuma hızlandırıldı; ardından bloklar arasındaki boşluklar harçla dolduruldu. Bu uygulama, büyük beton kütlesinde ısı birikimini ve çatlama riskini azaltmaya yönelikti. [1]
İşlevi ve adı
Barajın santrali elektrik üretir; rezervuarı ise tarım ve yerleşimler için su depolamaya, nehir akışını düzenlemeye ve taşkın denetimine hizmet eder. Yapı önce Boulder Barajı adıyla anıldı. 1930’da İçişleri Bakanı Ray Lyman Wilbur Hoover adını önermiş, daha sonra Bakan Harold Ickes Boulder adını kullanmıştı. Kongre, 1947’de yapının adını resmen Hoover Barajı olarak belirledi. [1][2]