Humoral Patoloji Teorisi, hastalıkları vücuttaki dört temel sıvının dengesizliğiyle açıklayan tarihsel tıp öğretisidir. Kan, balgam, sarı safra ve kara safra; sıcaklık, soğukluk, kuruluk ve nem gibi niteliklerle ilişkilendirilirdi. Sağlık bu sıvıların uygun oranı, hastalık ise fazlalık, eksiklik ya da bozulma olarak yorumlanırdı.[1]
TARİHSEL ETKİ
Kökenleri Antik Yunan tıbbına uzanan yaklaşım, Hipokrat geleneği ve Galen'in eserleri aracılığıyla Avrupa ve İslam tıbbında yüzyıllarca etkili oldu. Beslenme düzeni, kan alma ve boşaltıcı tedaviler humoral dengeyi yeniden kurma düşüncesiyle uygulanıyordu.[1] Anatomi, dolaşım, mikroskopi ve deneysel patolojideki gelişmeler 17. yüzyıldan başlayarak teorinin açıklama gücünü aşındırdı.[2] Günümüzde humoral teori bilimsel hastalık modeli değildir; tıp tarihini ve eski tedavi metinlerini anlamak için incelenir.