Isıl verim, bir ısı makinesinin aldığı ısı enerjisinin ne kadarını yararlı işe dönüştürdüğünü gösteren boyutsuz orandır. Yararlı işin sisteme giren ısıya bölünmesiyle hesaplanır ve genellikle yüzde olarak verilir. Enerjinin korunumu gereği oran yüzde 100’ü aşamaz; gerçek makinelerde sürtünme, çevreye ısı kaybı ve çevrimin tersinmezliği verimi düşürür.[1]
SINIRLAR VE ÖLÇÜM
İdeal Carnot çevriminde ulaşılabilecek üst sınır, sıcak ve soğuk ısı depolarının mutlak sıcaklıklarına bağlıdır: η = 1 − Tsoğuk/Tsıcak. Bu nedenle yalnızca yakıt türü değil, çalışma sıcaklıkları da belirleyicidir. Elektrik santrallerinde aynı kavram çoğu kez ısı oranıyla izlenir; bir kilovatsaat elektrik üretmek için gereken yakıt enerjisi azaldıkça verim yükselir. Net verim hesabı, santralin kendi tükettiği elektriği de dikkate alır.[2]