Islak kimya, maddelerin çözelti içinde gerçekleştirilen klasik laboratuvar işlemleriyle tanımlanması veya miktarının ölçülmesi için kullanılan genel addır. Tartım, çözme, çöktürme, süzme, titrasyon, hacim ölçümü ve renk değişimi gözlemi başlıca yöntemlerdir. Terim, ölçümün yalnız gelişmiş elektronik cihazlara dayanmadığını; numune hazırlama ve kimyasal tepkimenin analizin merkezinde olduğunu belirtir.[1]
ÖLÇÜM GÜVENİLİRLİĞİ
Nicel analizde kalibre edilmiş terazi ve hacimsel cam malzeme, doğru standart çözelti, kör numune ve uygun referans madde kullanılır. Titrasyonda derişimi bilinen çözelti, tepkimenin eşdeğerlik noktasına ulaşıncaya kadar numuneye eklenir. NIST, kimyasal metrolojide klasik ve elektroanalitik yöntemleri modern ayırma ve spektrometri teknikleriyle birlikte temel uzmanlık alanları arasında sayar.[2] Islak kimya çoğu zaman cihazlı analizin ön hazırlığını da oluşturur; sonuçların izlenebilirliği, belirsizlik hesabı ve kalite kontrol kayıtları yöntemin güvenilirliği için gereklidir.