James Madison (1751–1836), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1809–1817 arasında görev yapan dördüncü başkanı ve anayasanın hazırlanmasında etkili bir siyasetçidir. Virginia'da yetişti, College of New Jersey'de, bugünkü Princeton Üniversitesinde, öğrenim gördü. Virginia siyasetinde ve Kıta Kongresinde görev aldı. Philadelphia'daki anayasa görüşmelerine etkin biçimde katılarak yeni federal yönetimin tasarımında rol oynadı.[1]
ANAYASA VE BAŞKANLIK
Madison, Alexander Hamilton ve John Jay ile birlikte Federalist yazılarını kaleme alarak anayasanın onaylanmasını savundu. Kongrede Haklar Bildirgesi olarak bilinen ilk anayasa değişikliklerinin hazırlanmasına katkı sağladı. Hamilton'ın mali programına karşı Thomas Jefferson'la yürüttüğü muhalefet, Jeffersoncu Cumhuriyetçi hareketin oluşumunda etkili oldu. Jefferson'ın başkanlığında dışişleri bakanlığı yaptı.[1]
Başkanlığı sırasında Britanya ve Fransa'nın Amerikan gemilerine müdahaleleri önemli sorun oluşturdu. Britanya'nın denizcileri zorla hizmete alması ve ticarete yönelik kısıtlamalar, 1812'de savaş kararına giden gerilimi artırdı. Savaş sırasında Britanya kuvvetleri Washington'a girerek Beyaz Saray ve Kongre binasını yaktı. Madison, görevinden ayrıldıktan sonra Montpelier'e çekildi. Yaşamının son döneminde eyaletler arasındaki ayrışmalara karşı federal birliğin korunmasını savundu; anayasanın tek kişinin değil ortak bir çalışmanın ürünü olduğunu vurguladı.[1]