Jimmy Carter, Amerika Birleşik Devletleri'nin 1977–1981 arasında görev yapan otuz dokuzuncu başkanıdır. James Earl Carter adıyla 1924'te Georgia'nın Plains yerleşiminde doğdu. 1946'da ABD Deniz Harp Akademisinden mezun oldu ve deniz subayı olarak çalıştı. Daha sonra ailesinin bulunduğu bölgeye dönerek tarımla uğraştı. Eyalet siyasetine 1962'de girdi; 1970'te Georgia valisi seçildi. Demokrat Parti adayı olarak 1976 başkanlık seçiminde Gerald Ford'u yendi.[1]
BAŞKANLIK POLİTİKALARI
Carter yönetimi enerji kıtlığı, yüksek enflasyon ve işsizlik sorunlarıyla karşılaştı. Ulusal enerji politikasının oluşturulması, kamu hizmeti reformu ve havayolu ile karayolu taşımacılığındaki düzenlemelerin azaltılması başlıca girişimleriydi. Eğitim Bakanlığının kurulması ve Alaska'daki geniş doğal alanların korunması da döneminin kararları arasındadır.[1]
Dış politikada insan haklarını öne çıkardı. 1978 Camp David görüşmelerinde Mısır ile İsrail arasında uzlaşma sağlanmasına aracılık etti; Panama Kanalı antlaşmalarının onaylanmasını destekledi ve Çin Halk Cumhuriyeti ile tam diplomatik ilişkiler kurdu. İran'daki Amerikan elçiliği çalışanlarının rehin alınması ve ekonomik sorunlar, 1980 seçimindeki yenilgisi sırasında gündemin merkezindeydi. Başkanlık sonrasındaki barış, insan hakları ve kalkınma çalışmaları nedeniyle 2002 Nobel Barış Ödülü'nü aldı.[1]