Johannes Kepler (1571–1630), gezegen hareketini açıklayan üç yasasıyla tanınan Alman astronom ve matematikçidir. Weil der Stadt'ta doğdu; Graz'daki çalışmalarının ardından Prag'da Tycho Brahe'nin yardımcısı oldu. Brahe'nin ayrıntılı Mars gözlemleri, gezegen yörüngelerini matematiksel olarak açıklama çabasının temel verilerini sağladı. Kepler, Güneş merkezli görüşü benimsemekle birlikte başlangıçta yörüngelerin çember olması gerektiğini düşünüyordu.[1]
GEZEGEN HAREKETİ YASALARI
Mars verilerini çembersel yörüngelerle bağdaştıramaması, Kepler'i elips biçimindeki yörüngelere yöneltti. 1609'da yayımladığı Astronomia Nova'da ilk iki yasasını açıkladı: gezegenler, Güneş'in bir odakta bulunduğu elipsler üzerinde hareket eder; gezegenle Güneş'i birleştiren doğru eşit sürelerde eşit alanlar tarar. İkinci ilişki, gezegenin Güneş'e yakınken daha hızlı hareket ettiğini gösterir.[1]
1619 tarihli Harmonices Mundi'de ortaya koyduğu üçüncü yasa, dolanım süresinin karesi ile yörüngenin büyük yarı ekseninin küpü arasındaki orantıyı tanımlar. Bu düzenlilikler daha sonra Newton'un evrensel çekim kuramının geliştirilmesine katkı sağladı. Kepler'in çalışması, gökyüzündeki hareketleri geometrik bir idealden çok ölçülmüş verilere göre açıklamanın önemli bir örneğidir. NASA'nın başka yıldızların çevresindeki gezegenleri araştıran Kepler uzay teleskobu onun adını taşıdı.[1]