John Quincy Adams (1767–1848), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1825–1829 arasında görev yapan altıncı başkanıdır. John ve Abigail Adams'ın oğludur. Massachusetts'te doğdu; gençliğinde babasıyla Avrupa'da bulunarak dil ve diplomasi deneyimi kazandı. Harvard'dan mezun olduktan sonra hukukçu oldu; Hollanda, Prusya ve Rusya'da diplomatik görevler üstlendi. Senatörlük ve James Monroe döneminde dışişleri bakanlığı yaptı.[1]
BAŞKANLIK VE KONGRE
Dışişleri bakanı olarak Florida'nın İspanya'dan devri ve Monroe Doktrini'nin şekillenmesinde rol aldı. 1824 seçiminde hiçbir aday seçiciler kurulunda çoğunluk sağlayamayınca başkan Temsilciler Meclisinde belirlendi. Henry Clay'in desteğiyle seçilmesi ve ardından Clay'i dışişleri bakanı yapması, Andrew Jackson yanlılarının sert tepkisini çekti.[1]
Adams, yollar ve kanallarla ülkenin farklı bölgelerini birleştirmeyi; bilimsel araştırma, ulusal üniversite ve gözlemevi gibi girişimleri desteklemeyi önerdi. Programı Kongrede güçlü dirençle karşılaştı. 1828'de yeniden seçilemedi; ancak 1830'da Temsilciler Meclisine seçilerek siyasete döndü. Kölelik karşıtı dilekçelerin görüşülmesini engelleyen kuralın kaldırılması için uzun süre mücadele etti. Böylece başkanlık sonrasında da önemli bir yasama kariyeri sürdürdü. 1848'de Mecliste geçirdiği rahatsızlığın ardından yaşamını yitirdi.[1]