José Saramago, toplumsal düzeni, ahlakı ve insan ilişkilerini alegorik anlatılarla ele alan Portekizli yazardır. 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı. Tam zamanlı yazarlığa yönelmeden önce farklı işlerde çalıştı; gazetecilik de yaptı.[1]
EDEBÎ YAKLAŞIMI
Romanlarında olağan dışı bir durum, toplumun işleyişini görünür kılan bir düşünce deneyi gibi kullanılır. Körlük'te bir salgının insanların davranışları ve kurumlar üzerindeki etkileri anlatılır. Düşsel olaylar, gündelik hayatın ayrıntılarıyla birlikte sunulur. Bu nedenle eserleri yalnız fantastik kurgu olarak değerlendirilmez; toplumsal eleştiri belirleyici bir yer tutar.[1]
ANLATIM ÖZELLİKLERİ
Uzun cümleler, sınırlı noktalama ve konuşmalarla anlatıcının sesinin iç içe geçmesi ayırt edici özelliklerindendir. 1982'de yayımlanan Baltasar ve Blimunda uluslararası tanınırlığını artırdı. Yaşamının sonraki döneminde Lanzarote'ye yerleşti. Romanları, okurdan anlatıcının sesini ve farklı konuşmacıları bağlamdan ayırt etmesini isteyen özgün bir okuma deneyimi oluşturur.[1]