Judo, Jigoro Kano’nun 1882’de Japonya’da geliştirdiği, bedensel çalışmayı zihinsel ve ahlaki eğitimle birleştiren bir mücadele sporudur. Geleneksel jujutsu tekniklerinden yararlanmakla birlikte Kano’nun düzenlediği öğretim sistemi içinde ayrı bir kimlik kazanmıştır. Aynı yıl kurulan Kodokan, bu yaklaşımın eğitim merkezi olmuştur.[1]
TEKNİK VE EĞİTİM
Atışlar ve rakibi kontrol altında tutmaya yönelik teknikler judonun temel çalışma alanlarıdır. Kano, tehlikeli uygulamaları ayıklamış ve güvenli düşüş eğitimine önem vermiştir. Serbest çalışma anlamındaki randori ile belirlenmiş hareket dizilerinden oluşan kata, öğrenmenin farklı yöntemleridir. Vuruş teknikleri müsabakalarda kullanılmaz; teknik repertuvar ile yarışma kuralları aynı kapsamda değildir.[1]
ULUSLARARASI GELİŞİM
Başlangıçta kendini savunma yöntemi olarak tanınan judo, zamanla eğitim ve yarışma alanlarında yayılmıştır. Tokyo’daki 1964 Olimpiyat Oyunları’na katılması uluslararası gelişiminde önemli bir aşamadır. Disiplinin tarihsel yaklaşımı, yalnızca rakibi yenmeyi değil, uygulayıcının bedensel becerilerini ve karakterini birlikte geliştirmeyi de içerir.[1]