Köprü, akarsu, vadi, ulaşım hattı veya başka bir engelin üzerinden geçiş sağlayan mühendislik yapısıdır. Yayaların, taşıtların ve yüklerin iki taraf arasında ulaşmasına olanak verir. Tasarımında geçilecek açıklık, taşınacak yükler, kullanılabilir malzemeler ve bulunduğu yerin koşulları belirleyicidir. Ahşap, taş, çelik ve beton, farklı köprü sistemlerinde kullanılan başlıca malzemelerdir.[1]
TAŞIYICI SİSTEMLER
Kirişli köprülerde yatay taşıyıcılar, yükleri uçlarındaki ayak veya mesnetlere iletir. Kafes sistemlerinde ise düz çubukların oluşturduğu üçgen düzenlerden yararlanılır. Kemerli köprülerde yük, eğri taşıyıcı boyunca büyük ölçüde basınç etkisiyle uç mesnetlere aktarılır. Bu düzenlerin açıklık geçme yetenekleri, malzemenin özellikleri kadar kuvvetleri hangi elemanlar üzerinden taşıdıklarıyla da ilişkilidir.[1]
ASMA KÖPRÜLER
Asma köprülerde taşıtların veya yayaların kullandığı tabliye, askı kablolarıyla ana kablolara bağlanır. Ana kablolar kulelerin üzerinden geçerek uçlardaki ankrajlara ulaşır. Kablolar çekme kuvveti taşırken kuleler büyük düşey yükleri karşılar. Ankrajlar ise kablo uçlarının yerinde tutulmasını sağlar. Bu yapı, uzun açıklıkların geçilmesine olanak verir; ancak kabloların esnekliği köprünün rüzgâr altındaki hareketlerinin değerlendirilmesini de gerektirir.[2]
TASARIM ÖLÇÜTLERİ
Bir köprü kendi ağırlığıyla birlikte üzerindeki hareketli yükleri de taşır. Zemin ve kaya koşulları, hava etkileri, çevresel özellikler, yapım malzemeleri ve bütçe, taşıyıcı sistem seçimine etki eder. Özellikle uzun ve esnek asma köprülerde titreşim ile salınımın sınırlandırılması önemlidir. Bu nedenle tasarım, yalnızca taşıyıcıların dayanımını değil, yapının yükler altında nasıl hareket edeceğini de ele alır.[1][2]