Kemer, mimarlıkta bir açıklığın üstünü örten, genellikle eğrisel biçimde düzenlenmiş yapı öğesidir. Kapı ve pencere açıklıklarında, geçişlerde ve çeşitli taşıyıcı düzenlerde kullanılabilir. Aynı zamanda cephelerin ve iç mekânların görünüşünü biçimlendiren önemli bir mimari unsurdur.[1]
BİÇİM ÇEŞİTLERİ
Kemerler, eğrilerinin geometrisine göre farklı adlar alır. Yarım daireye yaklaşan yuvarlak kemer, iki eğrinin tepede buluştuğu sivri kemer ve parçalı kıvrımlar içeren dilimli kemer bunlara örnektir. Biçimler yalnızca görsel tercihi değil, yapının dönemini ve mimari geleneğini anlamaya yardımcı olan özellikleri de yansıtır.[1]
YAPI VE BEZEME
Bir kemerin işlevi, bulunduğu yapıyla birlikte değerlendirilir. Açıklık üzerindeki taşıyıcı düzenin parçası olabileceği gibi yüzeyde bezeme amacıyla kullanılan kemer biçimleri de vardır. Duvar üzerinde kapalı bir yüzeyi çerçeveleyen sağır kemerler buna örnektir. Dolayısıyla kemer görünüşü taşıyan her öğenin aynı yapısal görevi üstlendiği varsayılmamalıdır.[1]