Kesif yem, hayvan beslemede enerji ve/veya protein yoğunluğu yüksek, çoğunlukla lif oranı düşük yemleri tanımlayan terimdir. Kaba yemlerden farklı olarak, aynı miktarda yemde daha yoğun besin sağlayabilir; ancak sınıflandırmanın ayrıntıları kullanılan ölçüte ve besleme bağlamına göre değişir. Tahıl taneleri enerji sağlayan kesif yemlere, yağlı tohumlardan elde edilen küspeler ise protein kaynaklarına örnek verilebilir. Kepek ve bazı gıda ya da tarım işleme yan ürünleri de yem sınıflandırmalarında yer alır. [1][2]
İçeriği ve sınıflandırılması
Mısır, arpa, yulaf ve buğday gibi tahıllar kesif yemlerin yaygın örneklerindendir. Soya, ayçiçeği ve pamuk tohumu gibi yağlı tohumların işlenmesiyle elde edilen küspeler, enerji veya protein içerikleri nedeniyle bu grupta değerlendirilebilir. FAO, konsantre yemleri genel olarak yüksek besin yoğunluğu ve düşük ham lif içeriğiyle tanımlar; enerji ve protein bakımından zengin türleri ayırır. Dolayısıyla “kesif yem” tek bir ürünün adı değildir ve bütün kesif yemlerin besin bileşimi aynı olmaz. [1]
Rasyondaki yeri
Kesif yemler, hayvanın türü, yaşı, üretim dönemi ve mevcut yemlerin özelliklerine göre oluşturulan rasyonun bir parçasıdır. Geviş getiren hayvanlarda ot, saman ve silaj gibi lifli kaba yemler de beslenmede önemli yer tutar. Kesif yem miktarı, kaba yem kaynaklarına ve hayvanın besin gereksinimlerine göre değişebilir; bu nedenle kesif yemler kaba yemin yerine geçen tek tip bir yem sınıfı olarak görülmemelidir. Alaska Üniversitesi Cooperative Extension, rasyon değerlendirmesinde enerji ve protein gereksinimlerinin yanı sıra rumen ortamının da dikkate alınması gerektiğini vurgular. Yem içeriğinin analiz edilmesi, farklı yemlerin katkısını belirlemeye yardımcı olur. Böylece kesif yem, tek başına değil, rasyonun bütünü içinde tanımlanır. [2][3]