Kişiselcilik, insan kişisini indirgenemez değer, özgürlük ve ilişkisellik taşıyan temel varlık olarak gören felsefi yaklaşımlar ailesidir. [1]
TEMEL ÖZELLİKLER
Bireyciliğin yalıtılmış öznesinden ve kolektivizmin kişiyi araçlaştırmasından uzak durur; etik, siyaset, din felsefesi ve insan hakları tartışmalarında farklı biçimler alır. Kavramın kapsamı, alanın yerleşik terminolojisi ve doğrulanabilir bulguları çerçevesinde değerlendirilir. Benzer terimlerle arasındaki farklar kullanım bağlamına göre belirtilir; tarihsel bilgi ile güncel uygulama birbirine karıştırılmaz. Konunun etkileri yalnız tanımla sınırlı değildir: yöntem, kurum, çevre ve toplumsal sonuçlar birlikte ele alındığında maddenin hangi koşullarda geçerli olduğu daha açık görülür. Ölçüm ya da sınıflandırma varsa kullanılan ölçek açıklanır; istisnalar ve bölgesel farklılıklar genellemeden ayrı tutulur. Böylece okur hem temel tanımı hem de uygulamadaki sınırları aynı çerçevede değerlendirebilir. [1][2]