Genel bakış
Kip, dilbilgisinde konuşanın bir önerme karşısındaki tutumunu veya söz söyleme amacını belirten biçimsel ayrımlardan biridir. Bildirilen durumun gerçekliği, istenirliği, zorunluluğu ya da olasılığı gibi anlamlarla bağlantılıdır. Bu anlam alanı kiplik olarak adlandırılır; kip ise bunları ifade eden dilbilgisel biçimler için kullanılabilir.[1]
KİP VE KİPLİK
Terimlerin kullanımı dilbilim çalışmalarında aynı değildir: bazı araştırmacılar kip ve kipliği eş anlamlı kullanırken bazıları biçim ile anlam arasında ayrım yapar. Kiplik, fiil çekimleri ve yardımcı fiiller gibi dilbilgisel araçlarla gösterilebilir. Daha geniş tanımlarda, aynı anlamların sözcüksel yollarla ifade edilmesi de kiplik kapsamında değerlendirilir.[1]