Konargöçerlik, bir topluluğun geçimini ve yaşam düzenini yıl içinde farklı yerler arasında hareket ederek sürdürmesidir. Hayvancılığa dayalı biçimlerinde sürüler mevsime göre otlaklar arasında götürülür; güzergâhlar suya, bitki örtüsüne ve iklime ilişkin kuşaklar boyunca biriken bilgiye dayanır. Yer değiştirme düzensiz dolaşma değil, tekrarlanan bir takvim ve toplumsal örgütlenme içerebilir.[1]
TOPLUMSAL VE EKOLOJİK BOYUT
Türkiye'de Yörük ve Koçer toplulukları hareketli hayvancılığın farklı biçimlerini sürdürmüştür. Bu pratikler peyzaj kullanımını, el sanatlarını, beslenmeyi ve sözlü kültürü etkiler. Göç yollarının daralması, arazi düzenlemeleri ve eğitim ya da sağlık hizmetlerine erişim hareketliliği zorlaştırabilir. UNESCO, hayvanların mevsimlik sürülmesini kültürel miras bağlamında ele almaktadır.[1][2]