Kubbe, bir mekânın üzerini örten, içten ve dıştan eğrisel yüzeyler oluşturan mimari örtü türüdür. Yapının dış görünüşünde belirgin bir kütle meydana getirirken iç mekânın algılanışını da etkiler. Farklı dönemlerde dinî ve sivil yapılarda kullanılmıştır; tek bir kültüre veya işleve özgü değildir.[1]
BİÇİM VE MALZEME
Kubbelerin biçimi her zaman tam bir yarım küre değildir. Geometrik düzenleri ve dış profilleri mimari geleneğe ve yapım tekniğine göre değişebilir. Tarihsel örneklerde ahşap, tuğla ve taş gibi malzemeler kullanılmış; modern yapılarda beton, çelik ve cam da kubbe biçimlerinin oluşturulmasına katılmıştır.[1]
MEKÂNSAL ETKİ
Kubbe, örttüğü alanın merkezini vurgulayabilir ve yapının siluetinde odak oluşturabilir. Bu nedenle yalnızca üst örtü olarak değil, mekân düzeninin bir bileşeni olarak incelenir. Malzeme, taşıyıcı düzen ve bezeme birlikte ele alındığında, aynı genel örtü tipinin neden birbirinden farklı mimari sonuçlar verdiği anlaşılır.[1]